voorbeelden van boodschappen via bijenwas

Hieronder enkele “fragmenten” uit eerder gedane boodschappen. Omwille van de privacy van de ontvangers van deze boodschappen vernoem ik geen namen. Het zijn allemaal los van elkaar staande “fragmenten” uit boodschappen.
Een volledige uitgeschreven persoonlijke boodschap is meestal ongeveer één blad ( A4) lang.

Durf je echt in die positie te staan waarin je zegt: “Ik kan het niet alleen, ik geef toe dat ik zelf de oplossing of de manier om ermee om te gaan niet vinden kan, en ik wil ook echt veranderen. Help je mij aub?“ Of heb je eerder iets in die aard van: “ Wil ik eigenlijk wel ECHT veranderen? “ Denk er eens over na. Want dit schilderijtje laat je ook weten: je hoeft niet altijd zelf de oplossing te weten, er is alleen maar bereidheid nodig om hulp te aanvaarden wanneer die jou wordt aangeboden. Durf af en toe in een leerling-positie te staan en er samen voor te gaan. Iets echt niet meer weten bepaalt niet hoeveel je waard bent. En een leerling is niet meer of minder waard dan een leraar.

In vele schilderijtjes ervaar ik rood als een kleur van heel veel pijn, maar in dit schilderijtje niet. Dit rood is helder, zuiver bloed als het ware. Geen pijn.
Het schilderijtje vertelt me dat jij in je leven op veel verschillende manieren en plaatsen of bij veel verschillende mensen iets goeds hebt gedaan, zelfs als je dat niet eens zelf beseft.

De plantjes die overal voorzichtig groeien op dit schilderijtje zijn gezaaid of gevoed geweest door jou. Stuk voor stuk symboliseren ze mensen waarvoor jij op de een of andere manier, in een of ander gebaar, iets hebt betekend. Via dit schilderijtje word jij vanuit Het Universum bedankt hiervoor. Door kleine dingen heb je grote veranderingen mogelijk gemaakt voor velen. Dit terwijl je zelf toch ook pijn hebt gehad. Het universum wil je danken want jij verstaat de kunst om iets wat pijn doet om te zetten in iets waardoor je kan groeien. Jouw hart zit vol met hele zuivere gouden liefdesenergie.

Het eerste thema dat ik je wil aanreiken is: uitstellen.
Stel je vaak dingen uit? Ik heb het niet enkel over taken en opdrachten, maar ook over je eigen behoeften, je dromen, je verlangens, de doelen in je leven. Men vraagt je hier alvast bewuster mee om te gaan en te durven om voor jezelf te kiezen in het leven.

Het beeld van een bijtje, op weg naar de kern van een zomerse bloem, brengt ons verschillende thema’s. Het brengt ons het thema van goedheid en van grootsheid tegenover het thema van nederigheid en opoffering. Kijk eens na of je het gevoel hebt om dingen te moeten opofferen om een “eerlijk en goed” leven te leiden, om bij te dragen aan een betere wereld. Men vraagt je voor jezelf na te gaan of je het gevoel hebt je eigen leven hierdoor toch een beetje op de achtergrond te moeten plaatsen. Indien dit zo is, zegt men je nu: je hebt net zo veel recht als ieder ander mens en andere ziel op deze wereld om goed voor jezelf te zorgen, om zelf te genieten van alles wat het leven je te bieden heeft. De eerste stap is zelf gelukkig zijn en in je eigen persoonlijke behoeften in je leven voorzien. Zo geef je ook het goede voorbeeld aan iedereen in je omgeving en draag je ook zo bij aan een betere wereld.

Ik zie dat je je doorheen een of ander “pad” begeeft waarop je zwaar getest wordt op die eigenschappen waarin je jezelf moet bewijzen.
Enkel iemand met kracht en zuiverheid slaagt voor deze test. Niet enkel diegene die steeds de snelste wil zijn, maar ook diegene die bewust durft traag te zijn.

Een zandloper die niet volledig rechtop staat symboliseert dat je voor jezelf af en toe de tijd moet kunnen stoppen. De tijd waarbinnen je wilt dat alles voor jezelf gebeurt.

Ik zie ook een vrouw die wil zwemmen tegen de stroom in. Men vraagt je met dit beeld of je zelf over iemand in je omgeving dit idee hebt, of je iemand dingen ziet doen die voor jou zinloos lijken? Men wil je vragen om dit oordeel naast je neer te leggen, want je kijkt vanuit de verkeerde invalshoek, zegt men je hierover. Deze persoon, waarvan je denkt dat ze tegen de stroom inzwemt, is eigenlijk aan het “groeien” en onderweg naar een staat van verlichting.

Ze kijkt naar jou en vraagt alleen maar om jouw acceptatie, meer hoef je niet te doen.

Een meisjesgelaat draagt een steriel doekje voor de mond, om geen smog in te ademen. Ze bevindt zich in de woestijn, het zand is mooi roze gekleurd maar is in zijn schoonheid verraderlijk. Enerzijds zegt men met dit beeld dat uiterlijke schoonheid soms bedriegt. Anderzijds heeft men het hier ook over de natuur: ze is mooi maar hard. En ook al moeten we proberen zo veel mogelijk te leven in harmonie met de natuur, soms moeten we er ons ook tegen beschermen. Tegelijkertijd geeft dit meisje ook jouw verzorgings-aard weer, de behoefte die je misschien voelt om anderen te helpen. Ga voor jezelf na in hoeverre je hier behoefte aan hebt en of je er voldoende aan doet om in die behoeften te voorzien. Men vraagt je ook om moedig te zijn hierin, want voorzichtigheid gecombineerd met moed kunnen maken dat je een fantastisch helper kan zijn voor anderen, mensen in je omgeving of mensen die jouw hulp vragen.

In deze natuurfragmenten zie ik een neergestort vliegtuig liggen en jij kijkt vanuit de verte naar het “drama” dat zich afspeelt. Met dit beeld vraagt het schilderij je om ook zo te leren kijken naar het drama uit je eigen verleden. Vanuit een verte.

Dit schilderijtje toont me meteen het beeld van een man met een witte doek en kap om zich heen en een gebroken kruis. Ik denk hierbij aan “discriminatie en agressie”. Heel extreme agressie zelfs.

Dit schilderijtje vraagt je om eens na te gaan: Ken je mensen die hiertoe in staat zijn, ben je zelf zo “overtuigd” van bepaalde dingen dat je bijvoorbeeld bepaalde mensen echt als “slecht” bestempelt, ben je zelf slachtoffer geweest hiervan of ben je op de een of ander manier bezig met het hele gegeven van discriminatie en agressie? De boodschap die dit schilderijtje je hierbij geeft is: geef de hoop niet op! De man met de witte doek slaagt er niet in om zijn kruis, waarop hij iemand wil kruisigen, recht te zetten. Dit komt door “twijfel” die gezaaid is. En deze twijfel zal uitgroeien tot het opnieuw in vraag stellen van oude overtuigingen en misschien zelf het veranderen van deze overtuigingen. Ik zie ook schaamte bij deze persoon en het is belangrijk hier heel begripvol en vergevingsgezind mee om te gaan.

Een dubbele vaas staat hier symbool voor “wat je in je hebt” enerzijds en “wat er uit je komt” anderzijds. Hiermee snijdt het schilderijtje meteen het thema aan: heb je soms het gevoel dat er meer in jou zit dan wat er op dit moment uitkomt? Heb je soms het gevoel dat je niet voldoende in contact staat met je gaven of talenten, of dat je op de een of andere manier niet weet hoe je nu verder moet ? Of misschien voel je frustratie over jezelf omdat je niet durft, of te zenuwachtig bent als je wel durft? Men vraagt geduld want men zegt je nu dat, ook lijk je nog geen contact te hebben met wat er “in je zit”: je bent zo goed aan het groeien dat je zelfs méér gaat bereiken dan alleen maar dat wat er in je zit. Dat wat er in je zit gaat meegroeien en uiteindelijk zal je na een tijd ontdekken dat je het al de hele tijd gebruikt hebt. Je kon het enkel niet zien omdat je met de verkeerde ogen keek.

Het stukje vaas dat symbool staat voor hetgeen er uit je komt, lijkt leeg, maar dat komt omdat het te klein is voor de prachtige plant die je dan geworden bent. Deze plant staat niet in een vaas, ze groeit stevig in de volle grond, en staat symbool voor het ten volle benutten van je talenten. Men zegt je nu al “proficiat” hiervoor!

Men vraagt je ook te genieten van wat anderen jou te vertellen hebben: laat je net zozeer inspireren door anderen als dat jij anderen inspireert. Hierin zit een groot potentieel tot groei voor jou. Men zegt je dat het tijd is om je hiervoor opnieuw open te stellen. En dan komen die personen, die jou kunnen inspireren, automatisch op je weg. Je moet durven af en toe de rol aan te nemen van de leerling, het betekent niet dat je geen leraar meer kan zijn. Het is een wisselwerking. Soms ben je leraar, op andere momenten leerling. Geniet van beide.
Durf ook jezelf eens te verwennen, je hebt er evenveel recht op als ieder ander mens.

De ladder symboliseert ook een “streven” naar het omhoog klimmen, een verlangen om op de een of andere manier te groeien. Men vraagt je om het doel dat je hierbij voor ogen hebt nader te onderzoeken. Op het schilderijtje staat een wat kromme en foute regenboog met net erboven in de hoek een of andere stekelige massa. Hiermee brengt het schilderijtje je een opdracht: onderzoek voor jezelf waar je nu precies naar streeft. Welke voorstelling heb je van dit doel? Men wil je erop wijzen dat als je dit doel bereikt, dat het wel eens heel anders zou kunnen aanvoelen dan dat je je voorstelde. Men heeft het hier ook over “evenwicht en rust”. Als dit is wat je verwacht van het doel dat je vooropstelt, dan zegt men je nu dat er altijd in je leven momenten van onrust en onevenwicht zullen zijn, en dat dat zelfs zo is voor iedereen. En dat dit perfect normaal is, perfect én normaal is. Men vraagt je dit te accepteren en zo de rust te ervaren in de acceptatie van het niet altijd in evenwicht zijn. Rust is al in jou, je moet er enkel regelmatiger contact mee maken. Geniet van elke trede op jouw ladder en kijk om je heen overal waar je bent, en zie wat een enorm liefdevolle persoon jij bent, zoals je nu bent.
Voor jou brengt de lente ook nieuw leven, wat dit betekent weet ik niet. Het kan letterlijk zijn, het kan ook gaan over de geboorte van iets nieuws: iets dat op je weg komt, of iets dat je uit jezelf kan laten ontstaan, iets creatiefs of een talent dat nu zijn weg naar buiten vindt.

Een mooi en zuiver kindergelaat laat zich zien bovenaan in dit schilderijtje…Het kind staat voor zuiverheid en neutraliteit. Het zendt je devolgende boodschap: denk eens na over “spreken”. Praat je graag of niet graag, waarover praat je graag of niet graag, spreek je te snel of te traag en hoe reageren mensen op wat je zegt? Het kind zegt je om niet met je ogen te kijken maar met je gevoel.

Tijdens het maken van dit schilderijtje ging vaak door me heen: “Ik begrijp er niets van” en “wacht maar, het wordt nog iets totaal anders”. Ken je deze gedachten? Heb je ze zelf ook regelmatig? Men vraagt je om geduld, ook geduld met het vormen van je mening of oordeel over dingen in het leven en om je heen. Dingen veranderen inderdaad constant en of dat goed of slecht is weet je niet. Acceptatie en geduld is wat je dan nodig hebt.
Ik zie ook rotsplantjes ontstaan uit roest. Het zegt me dat als er iets is in je leven of om je heen waarbij je echt het gevoel hebt dat het helemaal vastgeroest zit, dat het opgebruikt of afgestorven is, dat je je eraan kan verwachten dat dit toch nog vruchten gaat opleveren, ook al zie je dat niet meteen. Misschien zie je het verband gewoon niet.

Zwevende paaltjes hebben het over “grenzen”. Men vraagt je flexibeler te zijn in het hanteren van die grenzen. Voor jezelf en voor anderen. Durf je eigen grenzen te verplaatsen wanneer dat gewoon een oplossing biedt voor jezelf en voor anderen. Deze paaltjes staan daarom ook naast “kronkelwegen” waarmee ze aangeven dat niet alles altijd snel en rechtdoor moet gaan. Het mag best wel wat rustiger en trager gebeuren, zonder dat je je echt ongelukkig moet gaan voelen.

Op dit schilderijtje sta je symbolisch afgebeeld als een zaadje dat uit een hele oude boom is ontstaan..Dit vertelt me meteen dat je hier in jouw wereld, jouw omgeving, jouw gezin, je beroep, je vriendenkring of je school bent “neergedwarreld” met een bagage: en hiermee bedoel ik een bepaalde wijsheid die je hebt meegekregen. Toch voel je het zelf niet altijd zo aan, hè. Je voelt soms een gevecht in jezelf: het ene stuk in jezelf wil wel wijs zijn maar het andere stuk in jezelf wil gewoon een vrolijke tiener zijn. Men vraagt je in dit schilderijtje om deze twee ( de wijze en de tiener) niet langer te laten vechten. Laat ze samenwerken. Laat deze twee gewoon onderlinge afspraken maken. Sta ze toe van elkaar af en toe de leiding over te nemen. Uiteindelijk worden deze twee dan dikke vrienden van elkaar!
Men zegt je dat als je de tiener en de wijze in jezelf kan laten samenwerken dat je echt richting kan geven aan je leven, dat je veel meer zal kunnen bepalen waar je naar toe wilt, waar je wilt belanden en wat je wilt doen.
Ik zie heel veel jonge kinderen die naar jou kijken. Heb je iets met kinderen? ( Kleuterleeftijd)